Foutmelding

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in _menu_load_objects() (regel 579 van /customers/a/7/a/wijzereizen.be/httpd.www/includes/menu.inc).

Onze eerste halte in Bali: Ubud

  • Gepubliceerd op 6 July 2018
  • door Evelien

Na een spannende overstap in Jakarta (de vlucht Singapore-Jakarta had meer dan een uur vertraging waardoor we de luchthaven van Jakarta al spurtend hebben gezien) landden we maandagavond uitgeput in Denpasar. We waren toen net geen 17 uur onderweg geweest, om dan nog niet te praten over de anderhalf uur durende verplaatsing van de luchthaven naar Ubud. Het behoeft dan ook geen uitleg dat we dinsdag niet al te veel gedaan hebben. We verkenden het prachtige hotel waarin we verbleven, wandelden door de chaotische straten en maakten plannen voor de komende dagen. Onze Tijs deed sinds lang nog eens een dutje na de middag, dan moest hij wel erg moe zijn geweest. Woensdag schoten we dan uiteindelijk toch in actie: na lang twijfelen besloten we om toch het ‘monkey forest’ te bezoeken. Sommigen vonden het een echte aanrader, anderen vonden het echt niet geschikt voor de kids. De aapjes die daar leven zijn namelijk wel heel gewoon geraakt aan de toeristen en deinzen er niet voor terug om spullen uit je rugzak te nemen. Eenmaal binnen was het vooral ons Fran die het boeltje niet vertrouwde, zeker niet toen we helemaal in het begin een aapje een banaan zagen afpakken van een bezoeker. Ons Fran straalde haar angsten op den duur ook uit op haar broertje, maar dat was gelukkig maar van korte duur. Na een tijdje waren ze gewend geraakt aan de hordes apen, zeker toen een aapje een pakje zakdoekjes uit onze rugzak kwam nemen. Hilariteit alom, al heeft onze Tijs wel een traantje gelaten om zijn Avengers-zakdoekjes. Gelukkig hadden we in het hotel nog een pakje Cars-zakdoekjes liggen;-) Achteraf gezien zijn we heel blij dat we het gedaan hebben, want die aapjes is één ding, maar het prachtige bos waarin zij leven was een mooi meegenomen surplus!

Gisteren (donderdag) boekten we een taxichauffeur om een een aantal uurtjes met ons rond te rijden langs de must visits van de regio. Zo kwamen we terecht bij één van de vele reuzeschommels die Bali rijk is. Wat een leuke ervaring voor mama en papa. Fran was iets minder content: de minimumleeftijd bedroeg 10 jaar. Gelukkig wist onze chauffeur dat ze bij de volgende stop -de bekende rijstvelden van Tegallalang - wél zou kunnen schommelen. Na het aanschouwen van deze natuurpracht lasten we nog één halte in: de watervallen van Teneganan. Onze kids hadden zich zo verheugd om daar een duikje te nemen maar omwille van het vuile water beslisten we om dit niet te doen. Ze mochten wel even plonsen in het bronwater aan de voet van de waterval.

De laatste dag in Ubud brachten we al fietsend door. We werden met de auto meegenomen naar het bergachtige binnenland, van waaruit we per fiets afdaalden. Geerhard en Fran deden dit per mountaintandem, bij mij werd een kinderstoel geïnstalleerd voor onze Tijs. Onderweg stopten we regelmatig om te genieten van het uitzicht. We werden ook ontvangen in een typisch Balinees huis, waar we uitleg kregen over de manier van leven, over de populaire hanengevechten en over hun godsdienstige gebruiken. We mochten er ook enkele offers voor de goden in elkaar knutselen, leuk! 21 km en heel wat off-road-stukjes later arriveerden we in het restaurant van het fietsbedrijf. Terwijl we daar rustig napraatten met het Zwitsers koppel dat ons vergezelde, speelde onze Tijs in de omringende rijstvelden. Het vervolg kan je waarschijnlijk wel raden (en konden wij voorspellen): hij viel er in al zijn hevigheid pardoes in de modder! 

Hiermee sluiten we een eerste Balinees hoofdstukje af. Wat hebben we al genoten van de vriendelijkheid van de Balinezen, van de mooie natuurpracht en van het lekkere eten! Morgen trekken we verder naar de noordkust om er dolfijnen te gaan spotten.  Spannend!